Mr.K
Elleri ellerime değeli 3.5 saniye olmuştu
Çektiğinde 3.5 saat yandı ellerim
3.5 şubatta , saat tam 3.5 ta gördüm onu
uzaktan gülümsedi, el salladı
gözlerimi kaçırdım, sanki başkasına bakarmış gibi yaptım
gözlerimi yedim,
gözlerimi sarmaladım,
gözlerimi senden sakladım
saat tam 3.5 ta, 3.5 vapurunda gözlerimi teslim ettim
Alice Harikalar Diyarı'na 3.5 dönerini yedikten sonra girdi
Hayat bana tam 3.5 tan yaptı vuruşunu
yenildim,
sokak köpeği gibi acı acı titredi sesim
Sana geldiğimde 3.5 geçiyordu 3.5 u
eski 3.5lukları dinledik beraber
sonra ben ağladım
yenilmiştim
kaçıcak bi Harikalar Diyarı'm bile yoktu
3.5 kere küfretttim dünyaya
3.5 kere Seni Seviyorum dedim
sen 3.5 kere gittin
ben 3.5 kere öldüm..
dedim ya hayat beni tam 3.5 tan vurdu
ve ben yenilmiştim
20 Şubat 2011 Pazar
17 Şubat 2011 Perşembe
Dile kolay 2 yıl!
2 yıl olmuş buraya yazmayalı..
Tanıdık bir blog okurken aklıma geldi : 'Sahi bi aralar benim de blogum vardı.'dedim..
Eski yazdıklarımı okudum,güldüm,eğlendim,saçmalamalarıma kızdım..
Sonra en son yazdığım 2009 tarihli yazımın altına yorum yapan biri olduğunu gördüm..'Severek okuyordum,keşke hep yazsan ve ben de okusam'demiş..Benim devreler yandı yandı söndü..Blogumu okuyan birilerini olduğunu, daha doğrusu beğenerek okuyan birileri olduğunu düşünmemiştim.Birden mutlu oldum..'Neden bıraktım ki ben yazmayı?Neden bu kadar duyarsız oldum?'dedim.Yaşa sen hey sevgili okur!Bak yazasım geldi.Belki beni tekrar okursun,belki ben her gün yazarım sen de her gün okursun.
Elif Şafak'ın son kitabında anlattığı bir hikaye vardı;İnsanların yaptıklarını takdir etmek ve onları teşvik etmekle ilgili.Ne doğru şey! dedim..
2 yıl öncesinden gelen bir kişi, blogun tuşlarınla yeniden haşır neşir olmama neden oldu.Tarifi zor düşünceler cereyan etti ben de;Geçmişten bi mektup almak gibi..Geçmişe sahip çıkmak gibi..Geçmişi geçirmemek gibi..Yeni,yeniden aşık olmak gibi..
Tanıdık bir blog okurken aklıma geldi : 'Sahi bi aralar benim de blogum vardı.'dedim..
Eski yazdıklarımı okudum,güldüm,eğlendim,saçmalamalarıma kızdım..
Sonra en son yazdığım 2009 tarihli yazımın altına yorum yapan biri olduğunu gördüm..'Severek okuyordum,keşke hep yazsan ve ben de okusam'demiş..Benim devreler yandı yandı söndü..Blogumu okuyan birilerini olduğunu, daha doğrusu beğenerek okuyan birileri olduğunu düşünmemiştim.Birden mutlu oldum..'Neden bıraktım ki ben yazmayı?Neden bu kadar duyarsız oldum?'dedim.Yaşa sen hey sevgili okur!Bak yazasım geldi.Belki beni tekrar okursun,belki ben her gün yazarım sen de her gün okursun.
Elif Şafak'ın son kitabında anlattığı bir hikaye vardı;İnsanların yaptıklarını takdir etmek ve onları teşvik etmekle ilgili.Ne doğru şey! dedim..
2 yıl öncesinden gelen bir kişi, blogun tuşlarınla yeniden haşır neşir olmama neden oldu.Tarifi zor düşünceler cereyan etti ben de;Geçmişten bi mektup almak gibi..Geçmişe sahip çıkmak gibi..Geçmişi geçirmemek gibi..Yeni,yeniden aşık olmak gibi..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)